SQL temelli veritabanı uygulamalarında veri tipi olarak eğer 255 karaktere kadar bir ihtiyacınız varsa tercih edeceğiniz en mantıklı seçenek varchar olarak bilinir. Halbuki char adında bir başka veri tipi daha vardır. Pek kullanıldığına şahit olmasam da bazen kullandığım oluyor. Farkı ise şu:
Varchar tipinde bir verinin uzunluğu değişkendir. Yani siz 255 byte’lık bir tanımlama yapıp da bir kısmını kullandıysanız yine disk üzerinde sizin girdiğiniz kadar yer kaplar. Ancak char tipinde ayırdığınız alanı ister kullanın, ister kullanmayın. Ne kadarlık bir sınırlama getirdiyseniz her durumda o kadarlık yer kaplar. Yani buradan anlaşılan şey, varchar daha az yer kaplar, sorgular falan daha hızlı olur? Hayır değil. Eğer o field’a gireceğiniz verinin uzunluğunu net olarak biliyorsanız char çok daha hızlı işlem yapar ve boyut tespitiniz daha rahat olur. Ama dediğim gibi kullanımı çok kısıtlı. Belki çok çok büyük bir projede gerçek anlamda performans farkını hissedebilirsiniz. Ama yine de böyle bir durumda aklınızda bulunsun 